HERODOT Network for Geography: konkurs Big Hope

Zamiast po prostu wysyłać delegatów na konferencję, HERODOT stworzył konkurencyjny system selekcji: uczestnicy pisali eseje na główne tematy Kongresu, zwycięzcy udali się do Liverpoolu, a powstałe prace zostały zredagowane w formie stałej publikacji. Dla każdego, kto dzisiaj kieruje wydziałem geografii, programem szkolenia nauczycieli lub kołem naukowym, ten epizod jest wart przestudiowania jako model do ponownego wykorzystania, a nie tylko jako przypis historyczny.

Kluczowe wnioski

• W ramach konkursu wybrano 14 młodych naukowców, studentów studiów podyplomowych, młodych specjalistów i liderów, których zwycięskie eseje poruszały tematy Big Hope: Edukację, Wiarę, Zmianę Społeczną, Obywatelstwo i Odpowiedzialność.
• Eseje zostały zebrane w publikacji HERODOT „Promoting and Celebrating Geography” pod redakcją Karla Donerta i Glendy Wall.
• Książka została zaprezentowana 6 czerwca 2008 r. podczas Big Hope, a certyfikaty wręczył eurodeputowany z północno-zachodniej Anglii Sajjid Karim; obecny był również Lord David Alton.
• Inicjatywa była wyraźnie powiązana z Filarem Tematycznym 2 HERODOT, którego zadaniem jest promowanie geografii i wspieranie pracy geografów.
• W wydarzeniu wzięli udział także zwycięzcy konkursu wideo z 2007 roku, a ich filmy zostały udostępnione w serwisie YouTube, aby przybliżyć szerszej publiczności wartość geografii.
• Big Hope odbył się w dniach 4–12 czerwca 2008 r. w Liverpoolu w ramach roku miasta jako Europejskiej Stolicy Kultury, co zapewniło konkursowi gotową platformę publiczną.

Dlaczego Big Hope miało znaczenie dla propagowania geografii

Rok 2008, w którym Liverpool był Europejską Stolicą Kultury, przyniósł miastu niezwykłą koncentrację uwagi opinii publicznej, a Światowy Kongres Młodzieży Big Hope – zorganizowany na Uniwersytecie Hope pod adresem URL publikowanym wówczas jako hope.ac.uk/thebighope – miał na celu skierowanie tej uwagi na młodych ludzi i tematy globalne. Kongresy tego rodzaju zazwyczaj łączą sesje plenarne, warsztaty i networking, a ich sukces lub porażka zależą od tego, czy uczestnicy wyjdą z nich z czymś, co mogą wykorzystać.

Wkład HERODOT polegał na upewnieniu się, że grupa geografów wyjechała z czegoś nadającego się do publikacji. Organizując z wyprzedzeniem konkurs na esej, Sieć zrobiła trzy rzeczy naraz:

• Stworzyła mechanizm selekcji, który identyfikował zmotywowanych geografów na początku drogi zawodowej, zamiast polegać na osobach, które akurat były dostępne.
• Wygenerowała treść — same eseje — która mogła przetrwać to wydarzenie.
• Dała zwycięzcom poświadczenie (nagrodę, certyfikat, nazwisko w publikacji), które jest naprawdę przydatne w akademickim CV.

Ten trzeci punkt łatwo niedocenić. Dla doktoranta lub wykładowcy rozpoczynającego karierę zwycięstwo w konkursie połączone z formalną premierą i wydrukowaną książką jest konkretnym punktem w procesie awansu, wnioskach o stypendia i portfolio dydaktycznym. Wydziały sponsorujące takie zgłoszenia w rzeczywistości inwestują w widoczność swoich pracowników przy niskim koszcie.

Tematy: Edukacja, Wiara, Zmiana społeczna, Obywatelstwo i Odpowiedzialność

Pięć tematów Big Hope nie zostało wybranych przypadkowo i odpowiadają one aktualnym debatom w edukacji geograficznej, które są rozpoznawalne do dziś.

• Edukacja — kto ma dostęp do wiedzy geograficznej i po co właściwie jest program nauczania geografii.
• Wiara — jak tożsamość kulturowa i religijna kształtuje sposób, w jaki ludzie rozumieją miejsce, terytorium i społeczność.
• Zmiana społeczna — migracja, urbanizacja, nierówności i procesy, które na nowo kreślą mapę możliwości.
• Obywatelstwo — związek pomiędzy lokalną przynależnością a globalną odpowiedzialnością.
• Odpowiedzialność — zrównoważony rozwój, zarządzanie środowiskiem i etyka interweniowania w przestrzenie innych ludzi.

Dla twórcy programu nauczania tematy te są przypomnieniem, że wkład geografii w edukację obywatelską nie jest jedynie dekoracyjny. Przedmiot ten dostarcza słownictwa przestrzennego — skali, rozmieszczenia, łączności, miejsca — które pozwala uczniom rozumować o problemach globalnych, a nie tylko żywić wobec nich silne emocje. Konkurs na esej sformułowany wokół tych tematów zmusza uczestników do wyraźnego przedstawienia tego argumentu, a właśnie tej umiejętności wymaga propagowanie tej dyscypliny.

Powiązane: Collins School Atlas (KS3/GCSE editions) — Atlas, który rozdaje większość brytyjskich wydziałów geografii.

Jak konkurs sprawdził się jako model

Mechanizmy te warto zrekonstruować, ponieważ są one przenoszalne. HERODOT ogłosił konkurs na esej, zaprosił do składania zgłoszeń młodych naukowców, studentów studiów podyplomowych, młodych specjalistów i liderów oraz wybrał zwycięzców, których prace zostały następnie zredagowane w formie książki. Zwycięzcy wzięli udział w Kongresie; tam odbyła się premiera publikacji; certyfikaty wręczyła osoba publiczna.

Projektując obecnie coś podobnego, punkty decyzyjne wyglądałyby następująco:

Decyzja	Opcje	Kompromis
Kwalifikowalność	Otwarte dla wszystkich vs. ograniczone do osób na początku kariery	Otwarte zgłoszenia zwiększają zasięg; ograniczone wzmacniają cel „rozwojowy”
Ocenianie	Pojedynczy redaktor vs. panel	Panel dodaje wiarygodności i rozkłada obciążenie pracą; pojedynczy redaktor jest szybszy i zapewnia większą spójność
Wynik (Output)	Tylko online vs. książka drukowana	Druk niesie prestiż i moment premiery; online jest tańsze i łatwiejsze do odnalezienia
Powiązanie z wydarzeniem	Udział zwycięzców vs. tylko publikacja	Obecność tworzy historię; publikacja tworzy dziedzictwo
Redakcja	Powierzchowna vs. rozwojowa	Redakcja rozwojowa poprawia jakość, ale wymaga więcej czasu redaktora

W przypadku HERODOT w większości tych kwestii wybrano drogę środka: określona grupa uczestników na początku kariery, redagowana publikacja drukowana z nazwiskami redaktorów oraz premiera powiązana z dużym wydarzeniem. To połączenie sprawiło, że efekt końcowy był cytowany lata później.

Od czego zaczęlibyśmy: Silva Expedition 4 Compass & School Compass Sets — Kompas do pracy w terenie, który przetrwał całą kohortę GCSE.

Publikacja i jej premiera

Skompilowany tom „Promoting and Celebrating Geography” został zredagowany przez Karla Donerta i Glendę Wall. Współpraca Donerta z HERODOT ma długą historię, a lista publikacji sieci — oznaczona w witrynie jako „HERODOT publications” — jest naturalnym miejscem, w którym można znaleźć pełny katalog i wszelkie zachowane pliki PDF.

Premiera odbyła się 6 czerwca 2008 roku podczas wydarzenia Big Hope. Certyfikaty wręczył zwycięzcom Sajjid Karim, ówczesny poseł do Parlamentu Europejskiego z okręgu North West England, a w wydarzeniu wziął także udział Lord David Alton. Obecność europosła i lorda nie jest przypadkowa: sygnalizuje, że Sieć celowo łączyła edukację geograficzną z odbiorcami ze świata polityki, a nie tylko z innymi geografami.

Premierze towarzyszyła recenzja książki (opublikowana w formacie PDF), co ma znaczenie z powodów praktycznych. Recenzje są sposobem, w jaki publikacja trafia do rejestru naukowego i dzięki którym późniejsi badacze ją odkrywają. Jeśli dzisiaj wydajesz zredagowany tom studencki, zaplanowanie budżetu na recenzję – nawet krótką w biuletynie stowarzyszenia przedmiotowego – jest jednym z kroków przynoszących najwyższy zwrot.

Konkurs wideo i rzecznictwo multimedialne

Zwycięzcy konkursu wideo z 2007 roku również wzięli udział w Big Hope, a ich filmy zostały umieszczone w serwisie YouTube w wyraźnym celu promowania wartości geografii. Warto to odnotować, ponieważ pokazuje, że HERODOT traktował rzecznictwo jako problem multimedialny na długo przed tym, zanim „komunikacja naukowa” stała się standardowym zwrotem w strategiach instytucjonalnych.

Rzecznictwo wideo ma realne zalety nad rzecznictwem pisemnym:

• Zasięga dalej na platformach społecznościowych i jest łatwiejsze do osadzenia na stronach dni otwartych i stronach rekrutacyjnych.
• Pozwala studentom mówić własnym głosem, co jest bardziej przekonujące dla potencjalnych studentów niż referencje wykładowcy.
• Jest wielokrotnego użytku – jeden dobrze zrealizowany krótki film może przez lata służyć rekrutacji, działaniom outreachowym i promocji konferencji.

Zastrzeżeniem jest trwałość. Filmy hostowane na platformach zewnętrznych mogą zniknąć, zostać ustawione jako prywatne lub utracić kontekst. Każdy wydział organizujący podobny konkurs powinien lokalnie zarchiwizować pliki źródłowe i zapisać warunki licencji, na które studenci wyrazili zgodę w kwestii publikacji. Jest to kwestia ochrony danych i zgody w takim samym stopniu, co techniczna, i jest to najczęstszy punkt krytyczny w studenckich projektach medialnych.

Powiązane: Etsy Geography Classroom Decor & Map Prints — Plakatów z mapami i dekoracji w kształcie globusa, których nie znajdziesz w szkolnym katalogu.

Co nowoczesny wydział może z tego zaczerpnąć

Konkurs Big Hope jest szablonem, który można dostosować do niemal każdej skali. Kilka konkretnych sposobów jego zastosowania:

• Powiąż konkurs z prawdziwym wydarzeniem. Konferencja, rocznica kursu terenowego, krajowy dzień geografii lub program obywatelski w stylu Europejskiej Stolicy Kultury zapewniają termin i oprawę.
• Opublikuj prace zwycięzców. Zredagowany tom, specjalne wydanie czasopisma wydziałowego lub wyselekcjonowana kolekcja online – każda z tych form zadziała. Podaj nazwiska redaktorów; daje im to uznanie i nadaje tomowi tożsamość, którą można cytować.
• Zaangażuj osoby zewnętrzne. Lokalny polityk, przedstawiciel krajowej akademii lub partner z przemysłu podnosi prestiż i sygnalizuje, że praca ma znaczenie poza wydziałem.
• Połącz konkurs z istniejącym filarem lub strategią. HERODOT zakotwiczył konkurs w Filarze Tematycznym 2, co oznaczało, że działanie miało swoją bazę i uzasadnienie, a nie było odosobnionym wydarzeniem.
• Zachowaj archiwum. Zapisz, co zostało przesłane, kto to oceniał, co zostało opublikowane i gdzie obecnie się znajduje. Pamięć instytucjonalna pozwala, aby jednorazowe wydarzenie stało się cyklicznym programem.

Szersza lekcja dotyczy dźwigni. Pojedynczy kongres w jednym mieście zaowocował, dzięki przemyślanemu projektowi, książką, listą laureatów, archiwum wideo i premierą skierowaną do decydentów. To znacznie lepszy zwrot niż zwykłe wysłanie delegatów i napisanie raportu po wydarzeniu.

Miejsce tych działań w szerszej pracy HERODOT

HERODOT — sieć geografii w szkolnictwie wyższym w Europie — konsekwentnie działa na kilku frontach: publikacje, konferencje, filary tematyczne i konkursy. Konkurs na esej Big Hope stoi obok Konferencji HERODOT Liverpool 08, Konkursu na plakat HERODOT GIS 2007 oraz Konkursu wideo HERODOT 2008 (ten ostatni zaznaczony jako przeznaczony wyłącznie dla członków). Razem pokazują one wzorzec wykorzystywania konkursów do generowania zarówno treści, jak i społeczności.

Nasz wybór: Twinkl Geography (Primary & Secondary) — Gotowe lekcje geografii, gdy kończy się czas na planowanie.

Dla badaczy edukacji geograficznej ma to znaczenie metodologiczne. Konkursy i ich efekty są formą dowodu na to, co dyscyplina ceni w danym momencie. Wybrane tematy, kryteria oceny, osoby zaproszone do wręczenia nagród – to wszystko są dane. Każdy, kto pisze historię edukacji geograficznej w Europie pod koniec lat 2000., dobrze zrobi, traktując archiwum konkursowe HERODOT jako źródło pierwotne.

Na stronie sieci znajduje się także wzmianka, że została ona opracowana i utrzymywana przez Ashutosha Sharmę, z zapisem o prawach autorskich z 2007 r. — co przypomina, że wiele z tych materiałów przetrwało na małych, prywatnie prowadzonych stronach, a nie w formalnych repozytoriach. Jeśli je cytujesz, rób to uważnie i sprawdzaj kopie archiwalne.

Często zadawane pytania

Czym był konkurs na esej HERODOT Big Hope?

Był to konkurs na esej zorganizowany przez sieć HERODOT, w którym młodzi naukowcy, studenci studiów podyplomowych, młodzi specjaliści i liderzy pisali eseje na tematy Światowego Kongresu Młodzieży Big Hope. Czternastu zwycięzców wzięło udział w Kongresie w Liverpoolu, a ich eseje zostały zebrane w publikacji „Promoting and Celebrating Geography”.

Kiedy i gdzie odbył się Big Hope?

Światowy Kongres Młodzieży Big Hope odbył się w dniach 4–12 czerwca 2008 r. w Liverpoolu; gościł go Uniwersytet Hope w ramach obchodów Europejskiej Stolicy Kultury. Premiera publikacji HERODOT miała miejsce podczas Kongresu 6 czerwca 2008 r.

Kto redagował „Promoting and Celebrating Geography”?

Tom został zredagowany przez Karla Donerta i Glendę Wall. Zebrano w nim zwycięskie eseje, a publikacja poruszała tematy edukacji, wiary, zmian społecznych, obywatelstwa i odpowiedzialności, wspierając prace drugiego filaru tematycznego (Thematic Pillar 2) HERODOT.

Kto wręczył certyfikaty zwycięzcom nagród?

Certyfikaty wręczył Sajjid Karim, ówczesny poseł do Parlamentu Europejskiego z regionu North West England, podczas premiery 6 czerwca 2008 r. W wydarzeniu uczestniczył również lord David Alton.

Jak to się łączy z innymi konkursami HERODOT?

HERODOT zorganizował konkurs na plakat GIS w 2007 r. oraz konkurs wideo w 2008 r., a zwycięzcy konkursu wideo z 2007 r. wzięli udział w Big Hope wraz ze zdobywcami nagród za eseje. Ich filmy zostały udostępnione na YouTube, aby promować wartość geografii.

Czy wydział może dzisiaj odtworzyć ten model?

Tak. Podstawowymi elementami są: otwarte zaproszenie z jasnymi kryteriami kwalifikowalności, panel oceniający, opublikowany efekt końcowy z wymienionymi redaktorami, premiera powiązana z istniejącym wydarzeniem oraz archiwum zgłoszeń i zgód. Główne praktyczne przestrogi dotyczą uzyskania zgód na wykorzystanie materiałów medialnych studentów oraz dopilnowania, aby opublikowane prace zostały zdeponowane w trwałym miejscu, a nie tylko na osobistej stronie internetowej.